Pomak işi, göynek, peşkir, çenber... Türkiyenin ve bazı
komşu ülkelerinin her insanı onları farklı bir isimle bilir. Kimi büyükannesinin
eski sandığını karıştırırken görmüştür kimi annesinin 30-40 önceki düğününde çekilmiş
fotoğraflarda. Bazıları için ne olduklarını çözemedikleri bir anımsama yaşatır,
bazıları ise ne olduklarını bilmediği bu dokumları yıllar sonra en sonunda buldukları
için mutludur.
Anadoludan ve etrafından, her geçen yıl dahada azalarak
toplanan bu el dokuması kumaşların en yenisi 40 yıllık ve her biri farklı kişiler
tarafından kendi hayal güçleriyle dokunduğu için benzersizler. Yani çoğumuzdan daha
yaşlılar ama adeta yaşlanmadan her çağda farklı farklı insanların o an aradıkları
şey olarak ortaya çıkabiliyor, bazen gelecek nesillere emanet gelenekleri hatırlatmak
için bazende birkaç yılda çürüyen sentetik dokumalara inat gerçek modernliği göstermek
için asla eskimiyorlar.